Անպատասխան սեր

Հասմիկը և Վարդանը մոտ մեկ տարի ընկերություն եին անում, երկուսնել մեր զուգահեռ դասարանից էին: Հասմիկը գեղեցիկ ազջիկ էր. միջահասակ, թուխ մաշկով, մեծ և սև աչքերով, փոքր քիթ ուներ, հավաքված շրթունքներ: Ավելի շատ հնդիկ էի նմանեցնում քան հայի:  Հաճախ երբ դպրոցում խելոք չէինք մնում Հասմիկին էին որինակ բերում, բայց միոր շատ եինք զարմանլու:
Վարդանը սպիտակ մաշկ ուներ, կանաչ աչքեր, ավելի ռուսի եր նման: Նա այնքնել լավ ընտանիքից չէր, հայրը գողության համար ձեռփակալվել էր: Վարդանի հորաքույրներից մեկը այնքանել լավ վարք չուներ, իսկ մյուս հորաքույրը ընդանրապես ամուսնացաց չէր: Վարդանի պապը հարբեցող էր հաճախ էր հարբաց տուն գալիս և ցեցում Վարդանի տատուն, տանը մնացաց հորաքույրը կռվարարի մեկներ:
Հասմիկենց ընդանիքը նրանց հակպատկերներ, հասմիկի հայրը զոհվել էր  Լ. Ղարաբաղում, մայրը համեստ կին էր առավոտյան գնում էր աշխատանիքի, երեկոյան վերադառնում: Հասմիկի եղբայրը ութից դուրս էր  եկել և աշխատում էր որպիսի ոգնի մորը:
երբ դպրոցում իմացանք, որ Հասմիկը և Վարդանը ընկերություն էին անում բոլորը ապշել էին, թէ ինչպես կարող է համեստ ընտանիքի աղջիկը ընկերություն անել Վարդանի պես տղայի հետ, բայց այտ բոլոր խոսակցությունները չէին հետաքրքրում Հասմիկին:
Մի անքամ  որոշեցի գնալ Հասմիկենց տուն և տեսա վոր Հասմիկը տանը մենակ էր, իսկ Վարդանը իր մի քանի ընկերների հետ այնտեղ էր, Հասմիկը հաց էր դնում նրանց համար: Ես աընպիսի տպավորություն ստացա, կարծես նրանք ամուսիններ էին, երբ հասկացա թէ ինչե կատարվում ներսեւմ դուրս եկա և այտ որվանից հետո Հասմիկին տեսնելիս միայն բարեվում և անցնում էի: Ամեն օր տեսնում էի վոր Հասմիկը Վարդանի հետ տանը մենակ է, ամբոխջ թաղի բանբասանքի թեման Հասմիկներ: Մի օր խամութում ականջիս ծայրով լսեցի որ Հասմիկը հինգ ամեսեկան հղի է:
Բոլորը խոսում էին այտ մասին և Հասմիկի հղիությունը բանաբսանքի թեմա եր դարցել ամբոխջ թաղամասով ու դպրոցով մեկ: Վարդանենք հասկանալով վոր արդեն ուշ է` Հասմիկին տարել էին իրենց տուն որ բանբասանքը քիցհ լինի, իսկ Վարդանի տատը հարեվանների մոտ ամեն մանրամասն պատմել էր:
Այդ դեփքից հետո բոլորը փւխեցին իրենց կարծիքը հասմիկի մասին, իսկ այդ  ընդացքում հասմիկը ունեցավ երեխային: Նրա երեխան արդեն իննը ամսեկան էր, իսկ նա երկրորդ երեխային էր սպասում, որ ամուսնուն բանակ չտանեն: հիմա երբ տեսնում եմ Հասմիկին հասկանում եմ որ նա դժբախտ է և համոզված եմ որ նա արդեն փոշմանել է այդ քայլի համար:
Երեվի Հասմիկը իրոք սիրում եր Վարդանին, սակայն շատ դժվար է 17 ամյա դեռահասի զգացմունքները սեր անվանել, հազվադեպ է պատահում: Հնարավոր է վոր սաել այտ հազվադեպ դեպքերից էր: Բայց միևնույն է ակնառու կերպով երեվում էր, որ Հասմիկը երջանիկ չէր Վարդանի հետ: Նրանց <<ամուսնւթյունից>> հետո Վարդանենց տանը վոչինչ չէր  փոխվել: կրկին Վարդանենց տանը ամենոր վեճ և ծեծկռտուկ էր: Հաճախ էի տեսնում, թե ինչպեսե Հասմիկը  պատշգամբում արտասվում, այնուհետև խիզախորեն մաքրում առցունքները և ներս մտնում:
Այսպես անցել էր երեք տարի: Վարդանի տատը մահացել էր ամենորյա ցեցերի պաճառով, իսկ պապը դեռփակալվել էր, սակայն Վարդանը պապուն ոչնչով չեր զիճում: Պապու ձեռփակալումից հետո Վարդանը սկսեց խմել: Ամենոր տեսնում էի թէ ինչպես է Վարդանը հառփաց գալիս տուն: Մոտ հինգ ամիս հետո թաղում բոլորը խոսում էին այն մասին վոր հասմիկը անհետացել է և իրոք արդեն մեկ ամիսեր վոչ ոք Հասմիկին չէր տեսել, իսկ երկու երեխաները մանկատան էին: Հասմիկի մայրը հայտնվել եր հոքեբուժարանում, իսկ եխպայրը ծառայում էր: Արդեն անցել եր երեք ամիս այտպեսել Հասմիկից ոչ մի  տեղեկություն չկար: Վարդանը ամեն օր հառփում էր, ամբոխջ թաղին գումար էր պառտք, էլ չեմ խոսում մյուս պառտքատերերի մասին: Հաճախ էին Վարդանին ծեծի ենթարկում իր պառտքերի պաճառով:
Մեկ տարի հետո Վարդանից խլեցին իր տունը պառտքի դիմաց, նա ապրում եր փողոցներում, գիսհերում շքամութքերում կամել որտեղ պատահեր:  Ձմռանը շատերն էին  անհանգստանում Վարդանի համար, բայց ոչ ոք չէր ցանկանում քնել: Արդեն որերը ցրտել էին երբ բակում խոսում էին վոր Վարդանը մահացել է ցռտի պաճառով: 21ամյա երիտասարդը այպեսել չկարողացավ ապել իր կյանքը ինչպես ուրիսհները: Այտ տարիների ընթացքում Հասմիկը չվերադարցավ: Շատերը ասում էին որ նա ուղակի փախչել է Վարդանից, մյուներն էլ ասում էին վոր Հասմիկը ինքնասպան է եղել: Այդ ամենը ուղակի զրույցներ էին ոչ ոք չգիտեր ճշմարտուփյունը…
Այս դեպքերից արդեն անցել էր մոտ 16տարի: Բակում բոլորնլ մոռացել էին այս դեպքի մասին: Հասմիկի եխբայրը Հասմիկին համարում էր մահասցած, նույնիսկ Հասմիկի <<հիշատակին>> գերեզմանոց եր կառուցել: Այս տարիների ընթացքում մանկատնից անհետացել էին  հասմիկի երեխաները: Մի որ թաղում հայտնվեց մեծահարուստ մի տիկին Սոնա անունով: Սոնան գնել եր Վրդանենց բնակարանը որը խլել եին Վարդանից: Սոնան հազվադեպ էր դուրս գալիս տանից, հաճախ նրան այցելում էին  երկու երիտասարդներ` մոտ 19 տարեկան:
Բակում խոսում էին վոր Սոնան դա հենց Հասմիկներ: Հասմիկի անհետացումից հետո անցել եր 20տարի և դժվար էր հիշել Հասմիկի արտաքինը: Եթե Սոնան հենց ինքը Հասմիկներ, ապա այտ դեփքում ինչի էր ներկայացել վորպես Սոնա, կամ ինչպես էր նա այտքան հարստացել:
Անկեխծ ասած իմ մոտել ցանկություն առաջացավ պարզել  թէ Սոնան իրականում ով էր: Որոշեցի մտերմանալ Սոնայի հետ և պառզեցի վոր Սոնան կանադացի մեծահարուստ Կ. Շառսկի կին է: Հաճախ էինք Սոնայի հետ նստում բակում և զրուցւմ, երբ Սոնային իր անցյալինց հարցեր էի տալսի նա լռում էր և արագ պոխում թեման: Այս ամենը ինդ համար առեխծվաց եր դարցել: Մի օր որոշեցի գնալ հոքեբուժարան վորտեղ բուջվում եր Հասմիկի մայրը: Հոքեբուջարանում ինդ ասեցին վօռ նրան տեղափոխել եմ Լոնդոն բուժվելու: Կարցես գտել էի հարցիս պատասխանը: Ավելի վստահ լինելու համար այցելեցի մանկատուն: Մակնատանը անակնկալի եկա երբ իմացա որ Հասմիկի երեխաներին որթեգրել է կ.Շառսկը: Ինդ հաջողվեց պարցել երեխաների անունները  (Կարեն և Վարդան) իշքանով վոր ես էի տեղյակ Հասմիկի հաոր անունել էր Կարեն: Երբ այս ամենը ապտմեցի Սոնային նա ասաց վոր ուղակի պատահակնություն է և խնդրեց որ այլևս ցհխոսեմ այս թեմայով, իսկ այս խոսակցությունից երեք  որ հետո Սոնան մեկնեց Կանադա:
Իհարկե Սոնան չխոստովանեց որ նա Հասմիկն է, ինչպես կարող է այտքան պատահակնություն լինել: Ես իմ իմացածը չպատմեցի ոչ ոքի, որովհետեվ ես համոզված էի որ Սոնան Հասմիկն էր: Ես բացահաըտեցի տաղի համար առեխծված դարցած պատմությունը բայց իեվնույն է չբարցրադայնեցի…

 

 

Добавить комментарий