Տխուր զրույց

Կապույտ երկնքի ոսկեղեն աստղեր,

Ձեր հեռվից դուք միշտ տեսնում եք նրան.

Ասացե’ք, արդյոք նա էլ թախծում էր

Արդյոք տրտում էր նա էլ ինձ նման:

Խորհրդագետնե’ր, դուք տեսնում եք միշտ,-

Արդյոք մենակ էր նա էլ ինձ նման,

Թե ընկեր գտած ժպտում էր անվիշտ,

Ե’վ փայփայում էր, և’ սիրում նրան:

Խորհրդագետնե’ր, դուք ժպտում եք լուռ,

Դուռ լուռ ժպտում եք իմ ցավի վրա,-

Նա քեզ մոռացած` վաղուց ամենուր

Ծաղրում է քո խենթ խոսքերը հիմա-

Добавить комментарий