Համո Սահյան. 1961 թ. բանաստեղծություն

Դու ինձ թողել էիր մենակ, Նորից գնում էիր հեռու… Հաշտվել էի քո մեղքի հետ, Բայց ուժ չկար քեզ ներելու: Քո հայացքից նայում էր ինձ, Մի անհանգիստ հանդարտություն, Եվ զանգն արդեն մի մեղավոր Հաշտությամբ էր մեզ անջատում: Եվ ժպիտ կար քո աչքերում, Եվ տագնապ կար ուղևորի, Եվ դողում էր քո շուրթերին…

Continue reading